Verlies van een dierbare vriend

De tranen bleven vanzelf stromen toen ik het bericht las dat mijn dierbare vriend Aalt was overleden. Ik wist niet dat je zoveel pijn en emoties kan voelen, zo bizar! Tegelijk wist ik heel goed dat hij nu voor eeuwig bij Jezus is en Hij degene was die nooit meer zou huilen en geen pijn meer zou voelen.  

Deze bijzondere vriend had een aantal talenten. Twee daarvan waren (illustraties) tekenen en viool spelen. Omdat hij in een rolstoel zat, bespeelde hij de viool als een cello, maar Hij is degene die mij heeft geleerd hoe een viool op de juiste manier vast te houden. Ook is hij degene die in mij geloofde en waardoor ik doorgegaan ben met tekenen. In tekenen kan ik alles kwijt en als ik nu aan het tekenen ben zijn dat de momenten dat ik Aalt mis, maar tegelijkertijd zo trots ben dat ik hem mocht kennen en het van hem mocht leren. 

Ik heb geleerd zuinig te zijn op zulke mensen, maar ook dat je de talenten die je heb mag en moet gebruiken , ook om anderen te kunnen helpen of te raken (bijv.met muziek) dat is ook wat ik wil mee geven. Wees zuinig op mensen die jouw onvoorwaardelijk steunen, die in je geloven en die je willen helpen als je er om vraagt. En wees trots op je talenten en gaven. Je mag ze gebruiken , en inzetten ook zeker voor anderen.