Kinderloosheid en de (brutale) vragen en opmerkingen

 

Ik ken best wat mensen die ongewenst kinderloos zijn. Het raakt me. Maar vooral raakt het me wat mensen voor opmerkingen kunnen maken of welke vragen er gesteld kunnen worden. 

Aan mij werd een keer in een kamer vol visite gevraagd: ben je al zwanger? Voor mij was de vraag niet heel pijnlijk gelukkig, maar wel vervelend. Mocht je al zwanger zijn zou je dat toch nooit zo ineens op die manier in een volle kamer vertellen, dat wil je op je eigen manier vertellen en op het moment die je zelf uit kiest. 

Maar voor sommige mensen kan deze vraag ontzettend pijnlijk zijn. Een stel wat al weken, maanden of zelfs jaren 'bezig' is om een kindje te krijgen en het lukt niet , of misschien een stel wat te horen heeft gekregen dat ze nooit een kindje op een natuurlijke manier kunnen krijgen. Ook kan het zijn dat een stel persoonlijke redenen heeft om nog te wachten met een kindje omdat het bijvoorbeeld financieel niet haalbaar is of omdat er psychische problemen zijn. Er kunnen een heleboel redenen zijn waarom mensen nog geen kinderen hebben. 

Als het aan mij ligt stoppen we met vragen aan mensen of ze al zwanger zijn, of waarom ze maar 1 kindje hebben, want ook dat komt nog vaak voor. En maken we geen opmerkingen naar anderen zoals: Ben je nou nog niet zwanger of jij zou ook al zwanger kunnen zijn. Beter kunnen we bidden voor de ander. Aan iemand vragen hoe het is, kan natuurlijk geen kwaad. Misschien verteld de ander vanzelf wel over het kinderloos zijn. En zo niet, is dat ook goed. liefde is wat telt en wat iedereen nodig heeft.