Depressies en zelfmoordgedachten plus angst

 

Helaas heb ik van dichtbij meerdere mensen gezien met depressies. En ik zag dat ieder er op zijn/haar eigen manier mee omging. Zelf was ik 15 toen ik bijna nier meer at en dronk, slecht sliep, en steeds stiller werd. Ook kon ik niet meer genieten van de dingen die ik deed en lachte ik erg weinig. Achteraf denk ik dat ik ook depressief was of er in ieder geval dicht tegen aan zat. Ik had gelukkig een erg alerte leraar Engels, waardoor ik uiteindelijk professionele hulp kreeg.

Op een keer toen ik op de bovenste verdieping vanuit een lokaal naar beneden keek en de bussen langs de school zag rijden, was ik er van overtuigd dat ik heel graag voor zo'n bus zou springen. In die tijd speelde er zoveel tegelijk dat ik er echt gewoon helemaal doorheen zat. Ik schrok van mezelf dat ik het dacht en heb het direct verdrongen, daarna heb ik zo'n gedachte nooit meer gehad. Maar in mijn omgeving zag ik mensen wel heel lang worstelen met deze gedachten , zo serieus, dat ik een angst ontwikkelde. De angst dat er iemand in mijn omgeving zelfmoord zou plegen. Die angst is altijd ergens heel diep aanwezig. In mijn hoofd komen er allerlei doemscenario's naar boven, bijvoorbeeld dat ik uit mijn werk kom en er twee agenten voor de deur staan en vertellen dat er iemand die mij dierbaar is voor de trein is gesprongen of dat ik word opgebeld dat ik direct naar huis moet komen en ik daar dus heel slecht nieuws krijg. 

Denken aan zelfmoord en het daadwerkelijk willen doen dat is heel heftig en mag niet onderschat worden , net als dat een depressie niet mag worden onderschat. En ik zou echt willen zeggen tegen u/jou, praat er alsjeblieft over, schakel professionele hulp in! het is alleen niet te doen.