"uit de kast komen''

 

Twee jaar geleden op een zondag in oktober, was de dag dat ik mijn ouders en William, wat naaste familie en wat mensen die heel dichtbij staan vertelde dat ik niet allen op mannen, maar ook op vrouwen val. Ik heb nog nooit zo gehuild als op die dag en was misselijk van spanning. Allerlei Scenario's speelde af in mijn hoofd. Zo was ik bang dat William het uit zou maken of dat mijn ouders me raar zouden vinden. Maar het tegendeel gebeurde. Ze huilden met me mee en benadrukten dat ik geliefd ben en dat ze van me houden zoals ik ben. En een jaar geleden kwam ik openbaar en tegen de rest van de familie en vrienden plus bekenden uit de kast zoals dat heet. Dit werd door lang niet iedereen zo goed opgevangen. Zo werd er gezegd dat ik geen kind van God kan zijn, werd er gezegd dat ik er van zou kunnen genezen, alsof het een ziekte is en zijn mensen bang dat ik hun kinderen beinvloed. 

De worstelingen die je hebt om erachter te komen op welk geslacht je valt of in mijn geval beide en dan als je er achter bent, de strijd die je dan moet voeren kan heel heftig en eenzaam zijn. In mijn geval bijna 6 jaar lang in mijn eentje en dat is niet niks. Juist omdat er vaak zo hard gereageerd kan worden door mensen durven mensen en durfde ik het niet te delen. Ik zou willen dat het taboe er af gaat en dat mensen in liede de ander omringen, daarom koos ik ervoor het toch de delen. Medelijden hoef ik niet, ik ben gelukkig met William en wil niks anders dan dat.

En wat ik iedereen zou gunnen is: mensen die liefdevol om jou/u heen staan bij het uit de kast komen of welk probleem of moeite er maar kan zijn. Wat zou Jezus doen? in ieder geval geen mensen afwijzen , pijn doen of negeren omdat hij/zij anders geaard is. Hij omringt juist iedereen met Zijn liefde wat de ander ook gedaan heeft. Ik kan er niet over zwijgen!